Wat Caro deed tijdens geschiedenis

als je in mijn eerdere blogs kijkt ben je er al achter gekomen dat ik tijdens wiskunde bijzonder weinig aan sommetjes deed maar meer aan dichten, gelukkig sta ik voor dit vak wel voldoende ondanks mijn creatieve uitbarstingen :')
veel lees plezier.


beter
een gil van woede
doodse stilte is beter
de kou die me streelt
gevoelloos is beter
woorden die ik niet meen
lippen vast gelijmd
maar geluid zal nooit verdwijnen
als ik alles lijk te hebben, ik begin met bouwen..
stort het weer in door de orkaan met veel kabaal wordt alles weg gevaagd
niks is beter
als je niks hebt kan het alleen maar meer worden
maar ik heb iets
ik heb het leven


weg
Geluk
alles
met jou
weg
niks
zonder jou


kan je tegen je verlies ?
Als je iedereen van de wereld neemt
ben je 1
1 alleen zo klein
dat is hoe ik me voel
een soldaat alleen
vechtend tegen de wereld
ik verlies
jij won
als het leven een spel was
dan was geluk in het spel
geen geluk in de liefde


Er was eens een leven
adem en een hard dat klopt
geschonken aan jou.
alles waar je geluk mee hebt kan ongelukkig maken
je wil geen leven
een ingehouden adem en een hard is gebroken
als je een wens mocht vervullen
een die je diep in je voelt groeien
is het geluk door je aderen laten stromen inplaats van de bron der haat
geef je op ?
of laat je het einde beginnen ?


Vernielend
De oorlog is gestart
Je bent een monster je verslind de mensen om je heen
Je laat me branden tot alleen as nog te vinden is
iedereen is slecht
je bent de leider in de laatste aktie
je verwoest
jezelf


Verwarring over het heden
Massa's vormen legers
jij volgt
in schijn is het dom
maar je mening is gevormd
luisteren en doen
ik ben je kwijt
in het verleden leef je nog
daar hoor je, proef je, voel je en praat je
nu is het zo ver te zoeken
je bent weg
en ik zal je zoeken in de toekomst
als je de rem aan kan trekken
kan je samen met mij naar de massa kijken ?
kijken tot we zo moe zijn
ik in je oor kan fluisteren
geen zorgen het is voorbij
Mijn gedachten in het nu
verbonden in het verleden
hopen naar de toekomst
de woorden die je las
waren en zullen niet meer zijn


splitsing
Ik sta tussen 2 kwade
verzwijging of de dood
ik kan het niet ontlopen
geen idee wat ik moet
welk van de 2 fouten
maakt het weer goed ?


schuldig
In het stilte van de nacht word de zon verdacht
voor het geven van het leven aan sterren en maan door even weg te gaan
In het donker van de nacht
word ik door mezelf verdacht
voor het tegenhouden van verlaten
want ik kan het toch niet ontlopen
voor het niet van je houden
als jij van mij



Vrede
Ik loop door de tunnel
naar het einde, naar het licht
de wind strilt mijn gezicht
ik kijk naar buiten en ik denk
waarom is het daar wel
maar niet in mij ?


als je toch niks te doen had
laat ff comment achter met EERLIJKE mening