Op een dag

Ik sta oog in oog met een gedaante
2 ogen kijken me aan
Er word gefluisterd omdat de woorden te slecht zijn voor de wereld
Mijn naam word hoorbaar tot ik handen het moet laten verzachten
Soms is doodse stilte beter dan de mooiste muziek
Ik sta oog in oog met mezelf
Het glas van de spiegel lijkt een wereld te verbergen
En ik kan me niet verroeren

Ik kijk mezelf aan
De glans is dof geworden maar ik ben zo verroest dat ik het niet weer ongedaan kan maken
Snel klinken de klanken uit jou lippen
De lippen die bij mij horen de lippen aan de vreemde kant van het glas
Het is de persoon die ik ooit was
Ik wil je vastpakken en weer terug nemen
Maar je bent het verleden
Je gaat recht door me heen

Ik sta oog in oog met een gedaante
2 ogen kijken me aan
Er word gefluisterd omdat de woorden te slecht zijn voor de wereld
Mijn naam word hoorbaar tot ik handen het moet laten verzachten
Soms is doodse stilte beter dan de mooiste muziek
Ik sta oog in oog met mezelf
Het glas van de spiegel lijkt een wereld te verbergen
En ik kan me niet verroeren

Ik loop weg en Ik blijf staan
Langzaam word je zo als de lucht niks zal voor eeuwig blijven bestaan
Elk einde zal pijn doen anders zal het niet afgelopen zijn
Elke adem zal een teken tot leven zijn
Een leven tot hoop
Ik adem dus ik hoop
En op een dag zal het weer tijd zijn
Voor mij
Om gelukkig te zijn

Op een dag zal de wereld zien dat ik het kan
Op een dag zullen de mensen mij respecteren
Op een dag zal ik je alles kunnen vertellen
Op een dag zullen we alles snappen
Op een dag zal de persoon in de gebroken spiegel echt verleden zijn
Op een dag
Een dag in de toekomst