leven is bouwen

Zeg dat het niet mijn schuld is,
hoopvolle blik wolken als ogen.
Nee dat niet, het liefst wil ik vluchten
Ik rijk naar het licht dat uitstaat
weg kijken, dromen.
Realist van de verlangen.
Ken je het?
eisen en meer.

Ik kan het.
Ik ontwijk en vang op
Sla terug, en vang op
verslaat en vangt op
en op het eind
kan ik het niet meer houden
ik val in een stilte
maar jij vangt mij op.

onwerkelijkheid is soms echter
meer waarheid dan de werkelijkheid
ik droom en neem mijn schuldgevoel mee als ik slaap
en ik denk, denk zo vaak, denk zo raar.
voel mij een dader als het niet is gedaan
ik blijf hier, ontwijk niks
het licht zal mij vangen

Ik kan het.
Ik ontwijk en vang op
Sla terug, en vang op
verslaat en vangt op
en op het eind
kan ik het niet meer houden
ik val in een stilte
maar jij vangt mij op.

we bouwen
altijd zullen wij dat doen
we bouwen
herinneringen, momenten, relaties en verlangen
muren vormen.
ze kunnen breken maar wij vechten
ik word de realist
en blijf een optimist
jij bent het zelfde & anders
we vullen aan
en zullen leren

stiltes zullen niet meer vallen
muren kunnen slijten
tijden kunnen vergaan
maar wij vechten
wij vangen op wat valt
en helen gaten in het verleden
helpen en bouwen

wij bestaan