Gedichten

Daar gaan we weer.
stiekem lach ik door mijn tranen heen.
angst is vreemd, raar en niet te begrijpen
vaak weten we niet eens waarom we bang zijn
we beelden de ergste scenario's in als een spin de kamer binnen komt hobbelen.
Maar hij zal je niet opeten, je zal hem niet in je slaap voor een maaltijd aan zien en giftig zal dat kleine beetje echt niet zijn.
Maar ondanks dat wij weten dat het nergens op slaat plooit ons brein de kleinste herinnering, motivatie of gedachte gang uit waarom het wel fout zal gaan.

Maar deze angst is echt, puur en onverzekerd
Ik heb het koud, zo koud dat ik ril en dat het kippenvel mijn armen siert.
gedachten zijn niet meer belangrijk omdat het nu om het echte leven gaat.
Ik ben alleen in de kamer maar toch voelt het of je bij me bent

Het leven is een heel groot feest
compleet met varkentjes met feest mutsjes op, als je het maar zelf er naar maakt.
Je moet zelf de varkens vinden, vet mesten, op dansles doen en feest mutsjes kopen en deze ( en dit is het moeilijkste gedeelte) bij de beesten om weten te binden.
Ik geef niet snel op maar toch ben ik deze keer bij het moeilijkste gedeelte afgehaakt.
daarvoor zal ik vast later mijn spijt betuigen maar nu is het tijd.

de tijd dat ik even de hele wereld wil vergeten
de last van mijn schouders wil gooien en verder wil gaan
soms heb ik het idee dat de hele wereld heel veel weegt en dat ik alles op mijn schouders draag.
Net Atlas, die nu in duizenden museums en galerieën de aarde vast houd.

Het bos is stil, de wind blaast door mijn haren.
Ik adem in en dan weer uit
ik vergeet waar we waren
alles draait om het nu en niet meer om de zon.
vergeef me.


ik sta op
en ik schreeuw met alles wat ik heb
ik gil al mijn verlangen en woeden eruit
ik weiger ooit nog binnen de lijntjes te kleuren

Ik weiger ooit nog iemand te laten beslissen hoe ik zou moeten leven
vaarwel, vaarwel jij verandert snel in een vreemden.

Ik ben de nieuwe ik.
Ik sta op en laat alles achter me
voor het eerst
want dat kon ik nooit.
altijd heb ik gedaan wat andere zeiden
me daar zo belachelijk veel van aangetrokken.
het leven en de dood gaan altijd samen
ik dood mijn einde
ik beleef het begin.

Dit was ik.
Vaarwel

Jij was de druppel die mijn emmer deed over lopen