Gedichten

Soms vraag ik me af of de wereld geen kijkdoos is.
De zon en de maan gaten, om door te gluren.
Dienen wij slechts voor vermaak.
Geen hogere doelen of zin in het leven.

Net als een glijbaan bij een zwembad ook geen hoger doel heeft.
Ondanks dat je je oppermachtig voelt als je naar boven klimt
Je je benen tegen het plastic wringt om sneller te kunnen gaan
Ben je wel eerder beneden

Onder veel water, adem ingehouden.
Als je weer boven komt en jezelf het land op sjouwt
Ben je weer terug bij af
Maar dan met druppels op je

Ik denk dat de wereld een kijkdoos is.
Een kartonnen doos met een gat erin.
Waar ooit je versleten schoenen nieuw in waren.