Opa van vroeger

Ik hang daar aan de muur
Tussen alle vreemden
In mijn rode jurkje
Lach ik met mijn ogen en mijn mond
Alsof ik moet bewijzen
Dat dit een goede keuze was
Dat ik hier mag zijn
Dat ik hier achter stond
We zijn bekenden vreemden
Liepen naar elkaar toe
In een oog opslag
Jaren zijn tussen ons geslopen
Ze namen hun tijd
Ze waren lang stil
Net als mijn vrolijkheid
Op een foto aan een muur
In een huis wat ik me herinner
Maar wat me niet bekent voor komt
In een huis van een vreemden
Die mij zo goed kent