Na onweer en regen.

Na gesprekken die we nooit eerder hadden

Over dingen die we niemand eerder hadden verteld

Praten we nu over niks speciaals.

Ik herinner me hoe je me kuste als je weg ging

Maar zelden omkeek als je weg was

Ik mis zelfs hoe je niet voor me kon kiezen

Op een dag schreef ik je

En jij zei

Ik weet hoe je zou klinken

Als je dat hardop had gezegd

Ik denk dat we elkaar zo goed kennen
Op een dag durfde ik je te vertellen

Hoe ik dacht dat het kon zijn

En jij zei dat ik gelijk had

Dat ik over veel dingen gelijk had

Maar jij kon niet veranderen

Ik hoop nog steeds dat je er bent

Of ik daar

Ik hoop dat je doet wat je nooit durfde

We zouden uit je raam kijken

Praten over hoe het daar een andere wereld lijkt
Zonder mensen, zonder tijd, daar buiten anders als hier.

We zouden luisteren

Naar de onweer