Gedichten

Het was alsof
De wind waaide
Door een gesloten raam
Zodat de kou
Buiten bleef.

Ik geloof in alles
Behalve in een god
Maar als hij me zeggen zou
Dan bezag ik alles
Want wat je ziet is wat er is
Maar wat niet te aanschouwen is
Is niet meteen verzonnen.

Hoewel ik zag
Dat dit een laatste adem was
In een gesprek tussen dit
En draag ik mee
aan een einde van
vriendschap tussen vreemden.

Het maakt me niet
Ik draag je weg
En traag gefluister
Door ramen heen
Dat ik niet verzonnen had
Wie je was.