Plots heb ik geen woorden
Geen woorden meer om op te schrijven
Ze zijn er niet
Niet te vangen
Alsof ik thuis kom
Op een plek
Die ik nooit zo noemde
Maar het wel altijd is geweest
Een deken over onze schouders heen
Op de bank voor een raam
We kijken
Daar is alles ooit geweest
Daar is alles wat ooit zal zijn
Daar wordt wel gesproken
De woorden zijn gevangen
In de ruimte tussen ons
Ze zullen blijven wachten
Tot ze weer nodig zijn
Om te worden begrepen