Morgen mogen er treinen niet reiden
Want er is een storm besteld
Opgeslagen in een hal
Schuilen ze.
Mijn lichaam is jaloers,
jaloers op die treinen.
Die ondanks dat mensen op ze schelden
Omdat ze willen naar heel ergens anders
Ze daar binnen blijven staan.
In mijn hoofd woedt storm
Met regen en wind
Ze is goedaardig
Maakt bijna niks kapot
Een enkele boom wordt omgewaaid
Er is er een precies
Op mijn nachtrust gevallen
En mijn moeie lichaam kijkt ernaar
En probeert met lijm te plakken.
Stil maar, stil maar
Ga maar liggen
Laat moeheid je om helsen
Morgen weer een dag
Dan stormt het buiten.
Dan stormt het buiten.
