Gedichten

Soms stel ik mij voor dat ik een zandkorrel ben
Op de bovenste laag van het strand
Niet diep weg geworsteld tussen de andere
Maar altijd op avontuur
Seconderlijks vind er een verhuizing plaats
Omdat de wind me weg blaast
Onderweg, ontmoet ik
Nieuwe en oude bekende
Ik land weer neer, ik ben weer weg


Soms stel ik me voor dat ik zandkorrel ben
Op de bovenste laag van het strand
Die net op het moment van vertrek
Wordt geplet
Door een hoorntje met aardbeien ijs
Begeleid door het gehuil van een kind

Soms stel ik me voor dat ik een zandkorrel ben
Op de bovenste laag vaan het strand
Te plakkerig
Om van de grond op te stijgen
Ik blijf rustig liggen omdat
Jij dat ijsje bent
Want op me gevallen is