Gedichten

Er is een hond tussen ons ingekropen.
Geen trouwe golden retriever of strenge pitbull.
Eerder een logge Sint-bernard.
Ik noem hem Peter.
Soms gooien we een tak om
weer even tegen elkaar te kunnen liggen.
Meestal zit er een hond tussen ons in.
Ik noem de hond Peter
Als het kon had ik Peter op internet gezet
Maar Peter is er al lang
Hij was er al voor jou
En nu zit hij tussen ons in.



Je kijkt naar het plafond
Legt me uit wie je uit de wereld geschiedenis zou vermoorden
Als je echt moest kiezen
Mijn arm over Peter
Mijn hand op jou schouder
Onze benen gekruist  over de vacht heen
Je vingers dansten tegen mijn handen
Op het ritme van de muziek.
Je wou luisteren
Maar niet naar mij
Ik gooide een tak weg
Maar Peter was moe